Zarys historii: Wieś o metryce średniowiecznej. W XIII wieku wchodziła w skład posiadłości zakonu cystersów z Bukowa Morskiego. W tym czasie lennikiem części wsi był także Kutzeke de Zanow, którego uważa się za protoplastę rodu von Zitzewitz. W XIV wieku wieś znalazła się w posiadaniu rodziny von Natzmer. W 1716 roku przejął ją Peter Heinrich von Münchow, a w 1747 roku majątek nabył Gustaw Erdman von Schliffen i jego żona Weronika z domu von Zitzewitz, z których inicjatywy powstał zachowany do dziś dwór, wybudowany prawdopodobnie na miejscu starszej siedziby Natzmerów. Wg. źródeł z 1784 r. we wsi znajdował się folwark, młyn wodny i 14 domów. Gospodarowało tam również 6 chłopów, zatrudniony był nauczyciel i strażnik leśny. Pod koniec XVIII wieku właścicielem majątku była krótko rodzina von Kleist, a następnie ponownie rodzina von Schlieffen, w których posiadaniu Kusice pozostawały do 1945 roku. W 1939 roku majątek liczył 1189 ha gruntów. We wsi były wówczas 2 młyny. Ostatnim właścicielem majątku był Jaspar Limbrecht von Schlieffen. Po 1945 r. na gruntach majątku i w zespole podworskim założone zostało Państwowe Gospodarstwo Rolne. Aktualnie miejscowość liczy 346 osób.

Położenie, fizjografia terenu, krajobraz: 3 km. na południe od Niemicy, przy drodze lokalnej łączącej pętlą Nniemicę i Bartolino, przez dawna miejscowość Kusiczki; teren płaski lub nieznacznie pofałdowany, otoczenie stanowią rozległe przestrzenie pól i łąk i niedalekie kompleksy leśne

Układ wsi: pierwotne rozplanowanie wsi zdominowane przez kompleks dworu z parkiem i związanego z nimi dużego folwarku uzupełniał skromny zespół zabudowy wsi

Zabudowa mieszkalna i gospodarcza: niewielki zespół zabudowy historycznej i współczesne osiedle blokowe obiekty sakralne

Obiekty przemysłowe: wieża trafo

Założenie pałacowo-parkowe i folwarczne: zespół pałacowo-parkowy z folwark założony w 2 połowie XIX w. zachował układ w pierwotnych granicach. Pałac zbudowany prze rodzinę von Schlieffen na przełomie XIX/XX w., murowany, tynkowany, przebudowany, pozbawiony charakterystycznych cech stylowych. W zespole zabudowań folwarcznych zachowały się: dom zarządcy, XIX/XX w., mur., magazyn zbożowy, XIX/XX w., mur., stodoła, 4 ćw. XIX w., mur./szach./drewn., stodoła, pocz.XXw., szach, obora, mur. 4 ćw. XIX w., świniarnia, XIX/XX w., mur.

Zieleń komponowana, parki, cmentarze:
Park pałacowy o powierzchni 2,0 ha założony w 2 połowie XIX w. w stylu krajobrazowym z zachowanym pierwotnym, podstawowym składem gatunkowym drzew w sąsiedztwie pałacu. Z pierwotnego układu kompozycji parkowej zachowały się odcinki szpalerów buków i świerków wzdłuż granic po stronie płn. i wsch. Ogrodzony betonowym płotem. Skreślony z rej.zabytków w 1993r.
Cmentarz nieczynny, d. ewangelicki, o pow. 0,20 ha, z połowy XIXw., w płd.-wsch. części wsi, otoczony kompleksem leśnym, teren porośnięty podrostem samosiewów, wzdłuż granic wał ziemny, na całym terenie fragmenty zniszczonych nagrobków.
Zieleń komponowana: droga o nawierzchni asfaltowej, odcinki alei kasztanowców i lip

Stan zachowania: poważnie zubożone założenie dworsko-folwarczne z parkiem i kompletnie zdewaloryzowana obudowa drogi wewnętrznej

Stanowiska archeologiczne: na obszarze miejscowości zarejestrowano 15 stanowisk archeologicznych, na których stwierdzono 23 pozostałości osadnicze z następujących okresów chronologicznych:

• Epoka kamienia – neolit - 4 ślady osadnicze
• Kultura łużycka - 1 ślad osadniczy
• Kultura pomorska - 1 ślad osadniczy, 2 osady
• Okres starożytny - 3 ślady osadnicze
• Okres wczesnośredniowieczny - 3 ślady osadnicze, 1 punkt osadniczy, 2 osady
• Okres średniowieczny - 5 śladów osadniczych, 1 osada